Wyzwania środowiskowe wymagają podejścia opartego na krajobrazie
W zachodnim Kansas spadek poziomu wód gruntowych w warstwie wodonośnej Ogallala zagraża długoterminowej odporności rolnictwa i społeczności wiejskich. Dla firm działających w tym regionie, w tym General Mills, które pozyskują pszenicę z tego obszaru, wyzwaniem nie jest jedynie promowanie rolnictwa regeneratywnego na jednym fragmencie systemu, ale przywrócenie warstwy wodonośnej do bardziej stabilnego stanu. Ten przykład ilustruje szerszy problem w rolnictwie regeneratywnym.
Ponad 100 dużych firm zobowiązało się do promowania rolnictwa regeneratywnego na milionach akrów do 2030 roku, co stanowi pewien punkt odniesienia. Jednak sama powierzchnia nie mówi, co jest potrzebne do trwałych korzyści środowiskowych. Najpilniejsze wyzwania w rolnictwie, od wyczerpywania wód gruntowych po zmiany użytkowania gruntów i degradację gleby, są specyficzne dla kontekstu i napędzane wieloma siłami. Aby je rozwiązać, trzeba wyjść poza samo przyjmowanie praktyk na poziomie gospodarstwa i zapytać, jaka skala rolnictwa regeneratywnego, wraz z innymi zmianami, jest potrzebna do trwałej zmiany w danym krajobrazie.
Poprzez wieloletnią współpracę The Nature Conservancy (TNC) i General Mills dostosowały podejście TNC do monitorowania, oceny i uczenia się (MEL) do strategii rolnictwa regeneratywnego General Mills. W praktyce to podejście oparte na skali krajobrazu i uczeniu się zaczyna się od zidentyfikowania kluczowego wyzwania w danym miejscu, a następnie wykorzystuje dowody z rzeczywistego świata do wzmacniania i dostosowywania strategii w czasie. Praca ta pokazała, że głębszy wpływ wynika nie tylko z rozszerzania powierzchni, ale zrozumienia potrzeb lokalnych i ciągłego uczenia się, które strategie są skuteczne, gdzie i dlaczego.
Dlaczego krajobrazy mają znaczenie
Kluczowe wyzwania dla krajobrazów rolniczych są bardzo zróżnicowane. Podczas gdy spadek wód gruntowych jest głównym wyzwaniem w zachodnim Kansas, spływ biogenów pogarsza jakość wody w całym Górnym Środkowym Zachodzie. Różne kombinacje sił ekologicznych, rynkowych i instytucjonalnych napędzają te wyzwania, więc skuteczne strategie muszą być dostosowane do każdego miejsca.
Ta zmienność ma znaczenie, ponieważ rolnictwo regeneratywne może przynieść wiele różnych korzyści, od zdrowia gleby, przez wyniki wodne i bioróżnorodność, po odporność ekonomiczną. Ale ta szerokość stwarza również problem strategiczny. Kiedy strategie traktują każdy możliwy wynik jako równie centralny, staje się niejasne, co mierzyć, jak wygląda sukces i co praca faktycznie próbuje osiągnąć. Odwrotnie, zbyt często fundatorzy organizują programy wokół jednego uniwersalnego korzyści lub prescribed zestawu praktyk, nawet gdy ten wynik nie odzwierciedla priorytetów wszystkich interesariuszy potrzebnych do napędzania zmiany.
Strategia na skalę krajobrazu rozwiązuje ten problem, koncentrując się na kluczowym wyzwaniu. Dobrze sformułowane kluczowe wyzwanie tworzy wspólną podstawę do działania, pomagając interesariuszom zjednoczyć się wokół wyniku, który integruje ich najpilniejsze potrzeby i mobilizuje zarówno zmiany na poziomie gospodarstwa, jak i szersze zmiany systemowe potrzebne do jego osiągnięcia. W zachodnim Kansas, na przykład, kluczowym wyzwaniem nie jest po prostu rozszerzanie rolnictwa regeneratywnego, ale zmniejszenie presji na warstwę wodonośną Ogallala w czasie. Ta zmiana pomaga wyjaśnić, co strategia próbuje osiągnąć i dlaczego wymaga koordynacji wykraczającej poza jednego aktora lub łańcuch wartości.
Podejście skoncentrowane na uczeniu się
Gdy kluczowe wyzwanie jest jasne, następnym krokiem jest artykulacja strategii. Podejście skoncentrowane na uczeniu się działa poprzez uczynienie podstawowych założeń strategii jawnymi i testowalnymi. Zamiast zaczynać tylko od celu, istnieje jasna „teoria zmiany” — hipoteza, jak oczekuje się, że zmiana nastąpi w konkretnym krajobrazie. Ocena skoncentrowana na uczeniu się testuje następnie te założenia w praktyce, pomagając zespołom dostosować strategię na podstawie dowodów z rzeczywistego świata, zamiast polegać na jednolitych podejściach lub metodzie prób i błędów.
W zachodnim Kansas uczenie się wykracza daleko poza śledzenie zapisanych akrów lub oszczędzanej wody gruntowej. Pyta, czy założenia leżące u podstaw strategii okazują się prawdziwe. Czy dostępne są zaufane informacje o wodach gruntowych i czy zmieniają podejmowanie decyzji? Czy mechanizmy finansowania zmniejszają ryzyko producenta? Czy sygnały rynkowe są wystarczające do wspierania systemów produkcji o niższym zużyciu wody? Które kombinacje zarządzania, kapitału i wsparcia technicznego prowadzą do trwałego przyjęcia? Użyteczna teoria zmiany identyfikuje nie tylko działania, które organizacja podejmie, ale także warunki sprzyjające, które muszą istnieć, aby te działania przyniosły wyniki na skalę krajobrazu. Te warunki sprzyjające określą, czy praktyki ochronne pozostaną izolowanymi demonstracjami, czy staną się trwałymi przejściami krajobrazowymi. To pytania o to, jak zmienia się system, a nie tylko czy wystąpiły działania. Testując te założenia w czasie, organizacje mogą udoskonalać swoje strategie, wzmacniać partnerstwa i zwiększać prawdopodobieństwo osiągnięcia trwałych wyników krajobrazowych.
Uczenie się to nie to samo co mierzenie wyników
Podejście skoncentrowane na uczeniu się uzupełnia śledzenie wyników, pomagając zespołom testować założenia, interpretować wyniki i dostosowywać strategię w sposób, który zwiększa prawdopodobieństwo osiągnięcia trwałych wyników. Śledzenie wyników, czy to poprzez wewnętrzne metryki firmy, czy publiczne inicjatywy takie jak Science Based Targets Initiative (SBTi), wspiera odpowiedzialność i przejrzystość. Ale samo śledzenie wyników nie może powiedzieć organizacjom, czy ich strategie skutecznie rozwiązują wyzwania na poziomie krajobrazu, które mają na celu rozwiązanie. Częściowo dlatego, że wiele korporacyjnych ram raportowania jest ustawionych na poziomie pojedynczej firmy, podczas gdy najważniejsze wyzwania środowiskowe w rolnictwie są definiowane na poziomie krajobrazu. Kiedy ramy raportowania są zaprojektowane do śledzenia wyników wysokiego poziomu na zasadzie firma po firmie, ujawniają niewiele o tym, czy ktokolwiek skutecznie rozwiązuje krytyczne, wspólne wyzwania danego miejsca. Dodatkowo, w rolnictwie wyniki są kształtowane przez naturalną zmienność, warunki rynkowe i inne siły poza zasięgiem jakiejkolwiek pojedynczej interwencji. W rezultacie metryki wyników wysokiego poziomu mogą pokazać, co się zmieniło, nie ujawniając, dlaczego się zmieniło lub jakie korekty są potrzebne do poprawy wyników w czasie.
Droga naprzód
Gdy rolnictwo regeneratywne przechodzi od wczesnych zobowiązań do szerszego przyjęcia, następna faza będzie zależeć mniej od skalowania jednego modelu, a bardziej od zrozumienia, jak zmiana przebiega w różnych miejscach. Dla firm oznacza to uzupełnienie celów zrównoważonego rozwoju silniejszymi inwestycjami w infrastrukturę uczenia się — systemy, partnerstwa i zdolność oceny, aby zrozumieć, co działa, gdzie i dlaczego. Współpraca między The Nature Conservancy i General Mills pokazuje, że takie podejście skoncentrowane na uczeniu się jest nie tylko możliwe, ale praktyczne. Wskazuje również na ważny następny krok dla firm: budowanie zdolności do uczenia się, adaptacji i koordynacji wokół kluczowych wyzwań krajobrazów, w których działają. Najbardziej ambitne, wpływowe i skuteczne cele rolnictwa regeneratywnego to nie tylko te, które obejmują najwięcej akrów, ale te, które najlepiej potrafią odpowiedzieć na kluczowe wyzwania i potrzeby lokalne krajobrazów, w których są realizowane. Traktowanie uczenia się jako podstawowej funkcji strategicznej oferuje drogę do większego wpływu i trwalszych wyników dla ludzi i krajobrazów, od których zależą.
