Dlaczego międzyplony są ważne?
W obliczu spadającej produkcji zwierzęcej i niedoboru obornika, polscy rolnicy coraz częściej sięgają po międzyplony. Te rośliny uprawiane między plonami głównymi pełnią dziś funkcję naturalnego nawozu, poprawiając strukturę gleby i dostarczając jej niezbędnych składników. Jak podkreśla dr inż. Przemysław Kardasz z Polowej Stacji Doświadczalnej w Winnej Górze, międzyplony to „lekarstwo dla gleby” – zwiększają aktywność mikroorganizmów, wzbogacają materię organiczną i ograniczają erozję.
Korzyści agrotechniczne i środowiskowe
Międzyplony, zwłaszcza te z głębokim systemem korzeniowym, działają jak naturalny drenaż, poprawiając napowietrzenie gleby. Rośliny bobowate wiążą azot, co zmniejsza potrzebę stosowania nawozów sztucznych. Ponadto ograniczają wymywanie azotu jesienią i zimą oraz hamują rozwój chwastów. W ostatnich latach na polach bez międzyplonów obserwuje się silną erozję wietrzną, co potwierdza ich rolę w ochronie gleby.
Ekoschematy – jak zdobyć punkty?
Uprawa międzyplonów ozimych lub wsiewki śródplonowej jest objęta ekoschematem, za który rolnik otrzymuje 5 punktów. Aby je uzyskać, należy spełnić kilka warunków. Międzyplon ozimy musi być wysiany między 1 lipca a 1 października i utrzymywany co najmniej do 15 lutego następnego roku. Dopuszcza się mulczowanie po 15 listopada. Wsiewkę śródplonową trzeba utrzymać do wysiewu kolejnej uprawy, ale nie krócej niż 8 tygodni od zbioru plonu głównego. Ważne: międzyplon musi składać się z co najmniej dwóch gatunków roślin z różnych grup (zboża, oleiste, pastewne, bobowate, miododajne), ale nie mogą to być tylko dwa gatunki zbóż. W okresie od wysiewu do 15 lutego (lub przez cały okres użytkowania wsiewki) obowiązuje zakaz stosowania fungicydów, insektycydów i herbicydów. W przypadku wsiewki rolnik musi w ciągu 7 dni od zbioru plonu głównego złożyć oświadczenie o dacie zbioru.
Podsumowanie
Międzyplony to nie tylko sposób na poprawę żyzności gleby, ale także realne wsparcie finansowe w ramach ekoschematów. W dobie rosnących kosztów nawozów sztucznych i ograniczonej dostępności obornika, ich uprawa staje się kluczowym elementem zrównoważonego rolnictwa.
